10o OFF-OFF ATHENS. Μια τεράστια έκρηξη.

10ο ΟFFOFF ATHENS

22 και 23 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ 4+ΚΑΤΙ

Μια τεράστια έκρηξη.

Ένα γεγονός, ένα αιώνιο ερώτημα και τέσσερεις νέοι άνθρωποι με πολλά πρόσωπα, οι νέοι είναι απλά νέοι, έχουν κοινές ευαισθησίες, κοινές αντιδράσεις… δύο τραπέζια αποτελούν τα μοναδικά αντικείμενα, αλλά όχι τον μοναδικό σκηνικό χώρο, ανάλογα όπως τα τοποθετηθούν το σκηνοθετικό δίδυμο Ιωάννα Ντακόλια–Όμηρος Πρώιος, συγχρονισμένα με το δίδυμο της σκηνογραφίας Κωνσταντίνα Ποντίκη- Όμηρος Πρώιος, όλοι μαζί  μπόρεσαν να διαμορφώσουν και να ανταποκριθούν τις σκηνικές απαιτήσεις του έργου. Αλλαγές που γινόντουσαν χωρίς να αποσπούν την προσοχή του κοινού… οι ερμηνείες του Σπύρου Καραγιάννη, του Παύλου Καπόγλου, της Χρυσής Βαρβάρας και της Ελένης Χριστίδη, οδηγούν την παράσταση, την αφήνουν να εξελιχθεί, οι κινήσεις, ο καθαρός λόγος, προσκαλούν το κοινό σ’ αυτό το όμορφο ταξίδι ανακάλυψης… έρωτες, σχέσεις, σταδιοδρομία, νεανικές ανησυχίες μέσα από δροσερούς διαλόγους, εύκαμπτες σχέσεις χαρακτήρων… πάνω, κάτω, αριστερά δεξιά, εμπρός, πίσω, στο πλάι… όλος ο σκηνικός χώρος στην υπηρεσία των χαρακτήρων, συναισθηματικές διακυμάνσεις, οι χαρακτήρες μεταβάλλονται… οι καταστάσεις αλλάζουν, οι ηθοποιοί υποστηρίζουν τους χαρακτήρες που ερμηνεύουν… μικρές απογοητεύσεις, μεγάλα όνειρα, η παράσταση ακολουθεί τον νεανικό αυθορμητισμό… και παρασέρνει το κοινό στο ταξίδι τους…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

Advertisements

10o OFF-OFF ATHENS. Το κόκκινο καπέλο.

10ο ΟFFOFF ATHENS

25 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΛΥΚΕΣ ΡΕΓΓΕΣ

Το κόκκινο καπέλο.

Τρία καπέλα και τρεις ηθοποιοί… και το κοινό, τρία κόκκινα καπέλα στη σκηνή, δημιουργούν τις συνθήκες για μια διαδραστική βραδιά… προκαλούν το κοινό να συμμετέχει στη παράσταση, μερικές λέξεις που θα πει το κοινό και η παράσταση αρχίζει… παράσταση βασισμένη στον αυτοσχεδιασμό… λέξη που εμπεριέχει έννοιες άγνωστες… η Γιούλη Βομπίρη, ο Ιπποκράτης Τροβάς και η Κλαίρη Χατζηγιάννη, δημιουργούν καινοτόμες συνθήκες… λειτουργούν όμως σαν το «τζίνι», το κοινό λέει μια λέξη και τα τρία κόκκινα καπέλα ξεκινούν τον «αυτοσχεδιασμό»… ο Ιπποκράτης στα δεξιά, ακούει… παρεμβαίνει… τα άλλα δυο κόκκινα καπέλα προτείνουν λέξεις, φράσεις… και η ιστορία εξελίσσεται… και περνάμε σε μια νέα ιστορία… τρεις λέξεις λάμπα, μπολ, βιβλίο… όταν θα ακούγονται θα αναλαμβάνει δράση το αντίστοιχο κόκκινο καπέλο… πλάθεται μια ιστορία… ο μύθος εξελίσσεται… το κοινό αποτελείται από διαφορετικές ηλικίες… αυτή είναι η μαγεία του κοινού, το κοινό είναι άγνωστο… η ιστορία εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο, τα τρία αντικείμενα τα πρότειναν παιδιά… η ιστορία αναφέρει κάποια στιγμή για έναν άντρα κρυμμένο στο μπάνιο… τα αντικείμενα τα πρότειναν παιδιά… η ιστορία εξελίσσεται, ακούγονται οι λέξεις κλειδιά, αλλά η αρχική σύμβαση έχει πάψει να ισχύει… οι τρεις χαρακτήρες ακολουθούν την ιστορία… μπερδεύομαι… η στάση της νεαρής γυναίκας που ανακουφισμένη μαθαίνει ότι ο εραστής έφυγε από το παράθυρο… με μπερδεύει… ένα μπολ, μια λάμπα και ένα βιβλίο… το βιβλίο που διάβαζε ο εραστής στο μπάνιο κλειδωμένος… η λάμπα που έχει καεί, και ο άντρας που προσπαθεί να ανοίξει το κλειδωμένο μπάνιο…  πάει να αγοράσει μια λάμπα… είναι δηλαδή στο σκοτάδι ενώ δεν έχει διαφοροποιηθεί ο φωτισμός της παράστασης… η μητέρα τρώει σαλάτα σ’ ένα μπολ… ο όρος αυτοσχεδιασμός με την έννοια «δεξιοτεχνία» βρίσκεται στον αντίποδα του όρου «τυχαίο».

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. Σημείο φυγής.

10ο ΟFFOFF ATHENS

23 και 24 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ KΛa.Ma

Σημείο φυγής.

Ο έρωτας… ο γάμος… οι μικρές συνήθεις που διαφοροποιούν τα ζευγάρια… οι κανόνες συμβίωσης… η εγκυμοσύνη… οι προετοιμασίες… η επόμενη γενιά…  η καθημερινότητα… ο έρωτας… η σχέση… ο γάμος… η σύγκρουση… οι κανόνες συμβίωσης… η απρόβλεπτη εξέλιξη…  το τσιγάρο… δύο ιστορίες παράλληλες, δυο ιστορίες επαναλαμβανόμενες… σε συνεχή ροή… καθημερινές στιγμές ζευγαριών… η αστικοποίηση της σχέσης, η παθητική στάση του αρσενικού και η ερευνητική γυναικεία ματιά. Δύο ιστορίες η μια σε δεύτερο πλάνο και η άλλη στο πρώτο πλάνο… μοναδικά αντικείμενα δύο καρέκλες και ένα τραπέζι… δύο παιδικές καρέκλες και ένα παιδικό τραπέζι… η σχέση που ολοκληρώνεται με την παρουσία του παιδιού… η σχέση που σκοπό έχει το παιδί… δυο γενιές που αντιπροσωπεύουν δυο γενιές τις ελληνικής πραγματικότητας, η Στεφανία Αϊβαλάκη, η Μαρία Στέλλα Γκότση, ο Πάνος Μπιρμπατάκος και ο Γιώργος Τριανταφύλλου, μέσα από μια ρεαλιστική ερμηνεία, εκφράζον τις ιδιαίτερες σχέσεις τους, σ’ ένα σκηνικό χώρο που διαμορφώνεται μέσα από τις κινήσεις τους και το λόγο τους.

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10ο OFF-OFF ATHENS. Ήταν όλοι τους πιθήκια.

10ο ΟFFOFF ATHENS

24 και 25 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

Ήταν όλοι τους πιθήκια.

Ένας καναπές… και δυο αδέλφια… από το τηλέφωνο η αόρατη παρουσία της «μητέρας», ο αδελφός «υπόδειγμα» και ο ανέμελος αδελφός…… Δύο αδέλφια τόσο διαφορετικά σε όλα… στις σχέσεις με το άλλο φύλο, η σχέση με την ψυχολόγο, η φιλοσοφία για τη ζωή, η καθημερινότητα τους… μια σπονδυλωτή παράσταση, που αναδεικνύει τα θέματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι της σύγχρονης κοινωνίας… η χρήση της τεχνολογίας και η διαχείριση του χρόνου, μακριά από το οικογενειακό τους περιβάλλον προσπαθούν να  σταθούν στα πόδια τους μέσα στην αθηναϊκή πραγματικότητα του σήμερα… η συνεχής αναφορά της ψυχολόγου, η «διαχείριση του θυμού», προεκτείνεται σε διαχείριση του τρόπου ζωής… διάλογοι που συνδυάζονται με μονολόγους… η αντιπαράθεση μεταξύ ένστικτου και λογικής… μετά τον κάθε διάλογο, υπάρχει η προσωπική κατάθεση «επί του πεπραγμένου» από τον κάθε αδελφό… ο Σωτήρης Βενέτης και Γιάννης Δαμάλας προσπαθούν να αποδώσουν την καθημερινότητα των δύο αδελφών, άλλοτε με χιούμορ άλλοτε με ένταση… και στο βάθος η μητέρα… οι καθημερινές συγκρούσεις αυξάνουν τις μεταξύ τους φιλοσοφικές διαφορές, το μισογεμάτο και το μισοάδειο ποτήρι… η τελική σύγκρουση, ο τελικός χωρισμός, η ένταση στο κόκκινο… και στο βάθος η μητέρα… η από μηχανής θεός βρίσκει τη λύση… επιβάλλει τη λύση… η οικογενειακή δομή δεν πρέπει να αποδομηθεί… μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις η συνοχή της οικογένειας οφείλει να επιβιώσει… Τις έξυπνες σκηνοθετικές καταστάσεις, διέκοπταν τα συνεχόμενα σκοτάδια, απομονώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις ιστορίες της καθημερινότητας που βιώνουν τα δυο αδέλφια.

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

 

 

10o OFF-OFF ATHENS. Εκατό λέξεις για το χιόνι.

10ο ΟFFOFF ATHENS

21 και 22 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ MAMMALS

Εκατό λέξεις για το χιόνι.

Όλα άσπρα… μπλε και άσπρο, δύο μόνο χρώματα… πατάς το άσπρο και βλέπεις το μπλε. Το όνειρο κάποιου, που γίνεται πραγματικότητα της κόρης του… η Ιωάννα Τζίκα είναι η Ρόρυ, και ο μπαμπάς της, κρυμμένος σ’ ένα μεταλλικό δοχείο ταξιδεύει μαζί της… η παρθενιά της, μια κόκκινη κηλίδα σε άσπρο φόντο… ένα σακίδιο, ένα μπουφάν, ένα γραφείο… και το όνειρο του μπαμπά… τα γραφείο… το ημερολόγιο… οι χάρτες… οι φωτογραφίες στον τοίχο… κοιτά κατάματα το κοινό… μεταφέρει τους διαλόγους πάνω από το μικρό μπλε σκαμνάκι… στο γραφείο ο χρόνος… τα παιδικά χρόνια, οι γνωριμίες στο ταξίδι, ο έντονος έρωτας με τον ξανθό άγγελο… η τυχαία συνάντηση με τη ζωγράφο…   τα ερωτηματικά της πρώτης φοράς, η άφιξη της μητέρας της, η έντονη σχέση που είχαν πάντα, η νέα σχέση που δημιουργείται… μια νέα συνθήκη ζωής χωρίς τον πατέρα, μια νέα συνθήκη συμβίωσης με τη μητέρα… κοιτά το κοινό… του διηγείται… το κοινό ταξιδεύει μαζί της, βλέπει το άσπρο χιόνι… κρυώνει… περνά την ίδια αγωνία μαζί της…. Υπάρχουν 5 διαφορετικοί Βόρειοι Πόλοι… το ελικόπτερο, ο εκκωφαντικός ήχος του… ο άνεμος, η μητέρα ανοίγει το μικρό παράθυρο και σκορπίζει τον πατέρα… επιτέλους ο πατέρας «έζησε» το όνειρο του…  την επιθυμία του… έφτασε στο Βόρειο Πόλο… σαν τους εξερευνητές… ο άνεμος εμποδίζει να φτάσουν τα ίχνη του στο χιόνι, ο αέρας τον πήρε μαζί του… η σημαία… το σημείο του Βόρειου Πόλου… ο πατέρας εξερευνά το τοπίο… ένας άλλος εξερευνητής που χάθηκε… που προσπαθεί να βρει έναν από τους πέντε Πόλους… και χάθηκε… όπως αρμόζει σε όλους τους σημαντικούς μεγάλους εξερευνητές… το κοινό μένει κοιτάζοντας τον πατέρα να βρίσκεται παρών στη σκηνή… διασκορπισμένος όπως συμβαίνει στα όνειρα… όπως συμβαίνει στις αφηγήσεις… στις εμπειρίες των ανθρώπων…  στις μικρές ιστορίες της καθημερινότητας… αόρατος αλλά παρών, όπως και ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Κωχ… παρών σε όλη την παράσταση, στη κάθε στιγμή, στις μικρές εκείνες λεπτομέρειες που έκαναν αυτή την παράσταση τόσο ξεχωριστή… τόσο λευκή… τόσο μπλε… με τα σύννεφα να συγκρούονται μεταξύ τους… εκεί ψηλά… ο άνεμος οδηγεί τον πατέρα στον έναν από τους πέντε πόλους…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. Μπραντ.

10ο ΟFFOFF ATHENS

19 και 20 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΥΙΟΣΚΟΥΡΟΣ ΦΟΙΝΙΞ

Μπραντ.

Ένα θρησκευτικού περιεχομένου έργο, με έναν πρωταγωνιστή που κάτω από τα ρούχα του ιερέα, επιβάλλει τις ιδέες του πρώτα στη γυναίκα του, και μετά σε μερικούς χαρακτήρες του χωριού στο οποίο ζει. Ο σκηνικός χώρος απροσδιόριστος, με σκηνικά και σκηνικά αντικείμενα που αν και χρησιμοποιούνται από τους χαρακτήρες, δεν έχουν λειτουργικό χαρακτήρα. Τρεις ηθοποιοί, τρία μεταλλικά κλουβιά… τρεις ηθοποιοί… που κινούνται… φωνάζουν… οι έντονες φωνές τους αφαιρούν από το κείμενο τις ιδιαίτερες εκείνες στιγμές που έχει, και σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή αλλά όχι αρμονική ύπαρξη των σκηνικών, μειώνουν τη θεατρικότητα της παράστασης… κείμενο με νοήματα πολύ συγκεκριμένα, δεν αφήνουν στο θεατή τον χρόνο πέψης τους… η βία που αναπαράγεται με έντονο ρεαλιστικό τρόπο, αιφνιδιάζει το κοινό και η επανάληψη της λειτουργεί αρνητικά, γεγονός που κάνει τη σκηνή με την ένεση θανάτου, που κάνει στη γυναίκα του, φαντάζει περιττή. Αν και υπήρχε συνεχή δράση, κίνηση, διάλογοι που εμπεριείχαν μονολόγους, η έλλειψη θεατρικότητας, κα η ύπαρξη πολλών στιγμών που ετοιμαζόταν η σκηνογραφία που θα ακολουθήσει, ενώ συνεχιζόταν το έργο, αφαιρούσε από την παράσταση τη ψυχή της… τρεις ηθοποιοί γυμνοί από θεατρικά στοιχεία ανταλλάσουν λόγια… σε μια γεμάτη σκηνή με αντικείμενα που έμοιαζε όμως με άδειο χώρο…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. Φλωρεντινή Τραγωδία.

10ο ΟFFOFF ATHENS

18 και 19 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΡΑCTORS

Φλωρεντινή Τραγωδία.

Άγνωστο κείμενο του Όσκαρ Ουάιλντ, αγαπητό θέμα του 1500, ο γέρος σύζυγος, η όμορφη μικρή σύζυγος, ο εραστής… οι καταστάσεις… όχι απρόσμενες, αλλά επιτηδευμένες, ο έρωτας, το τραγούδι, το χιούμορ… Παναγιώτης Μυλωνάς, Παναγιώτης Πασχάλης, Νάσος Κρέτσης, Νίκος Παλιούρας… ο έρωτας, το χρήμα… η όμορφη Μπλάνκα, μέσα σε όλα χωράι το χιούμορ… η έξυπνη ατάκα, το κοινό αντιδρά… γελά… η σύγκρουση… η μικρή κίνηση που μεγαλώνει… που αρχίζει και γίνεται σύγκρουση… γίνεται πάλη… ένα φύσημα πάνω στο κεφάλι… η σκόνη… παίρνει ζωή… έξυπνες σκηνοθετικές ατάκες… συμπληρώνουν τις λεκτικές, η σκηνή βρίσκεται σε συνεχή κίνηση… η δράση έχει καλύψει όλες τις κρυφές προσδοκίες των χαρακτήρων… ένα άγγιγμα… ο γέρος σύζυγος… η σύγκρουση… η μουσική… έντονη η παρουσία του σκηνοθέτη Αποστόλη Ψαρρού, σε κάθε βλέμμα, σε κάθε κίνηση, σε κάθε στιγμή… έρχεται η ανατροπή… ο νεαρός αρχίζει βλέπει τιε δυνάμεις του να τον προδίδουν… ζητά βοήθεια από την Λιάνα Γαβριήλ… ο γέρος σύζυγος δεν μπορεί να προφέρει σωστά το όνομά της, Μπλάνκα… η αγάπη του δίνει δύναμη… ο νεαρός εραστής έχει παραδοθεί στη δύναμη του γέρου συζύγου… εκείνος θέλει να τελειώσει… ο έρωτας… ο θάνατος πάνε αντάμα στο ίδιο μονοπάτι, πιασμένοι χέρι-χέρι… η τελευταία κίνηση… το νεκρό κορμί της νιότης… ο εραστής… ο μοναδικός διάδοχος του βασιλείου βρίσκεται στο έδαφος… η γεμάτη αγκαλιά… η αγάπη μεταξύ των δυο ήθελε ένα ερέθισμα για να φουντώσει…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. KCN Σύμφωνο Αυτοκτονίας.

10ο ΟFFOFF ATHENS

14 και 15 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΠΛΕ ΓΡΑΜΜΗ

KCN (Σύμφωνο Αυτοκτονίας).

Αποφασισμένοι για το επόμενο βήμα… το τελευταίο… κάποια γεγονότα, κάποιες άστοχες ενέργειες, συνθήκες που δεν οδήγησαν πουθενά… το διαδίκτυο που σου προσφέρει δυνατότητες… ευκαιρίες για μια νέα ζωή… για μια άλλη μορφή… μακριά από τη φθορά της καθημερινότητας… με χρώμα… η μπλε γραμμή… το σαλόνι, γνωστοί, άγνωστοι, αποφασισμένοι… η Κέλυ Βεκρή, η Λυδία Ορφανουδάκη, η Κωνσταντίνα Ρουμελιώτη… έτοιμες… η κάθε μια της έχει τη δική της προσωπικότητα… η μια δουλεύει μέχρι τη στιγμή… βλέπει σχολιάζει τους αριθμούς… πόσοι μπήκαν στη σελίδα πόσοι τους ακολουθούν… αυτοί είναι οι έξι πρώτοι… θα ακολουθήσουν και άλλοι… η κοινωνία… τα κοινωνικά θέματα… θέματα που βγαίνουν από την κοινωνία στη πρώτη γραμμή… στη μπλε γραμμή… ένα άλλο θέατρο… ένα θέατρο που στοχεύει στο κάθε θεατή… ξυπνά ευαισθησίες… ξυπνά κρυφά γιατί… από την άλλη ο Θοδωρής Βράχας, ο Αλέξανδρος Καναβάς, ο Στέφανος Παπατρέχας… τρείς άντρες, τρείς γυναίκες… ο καθένας έχει τους λόγους του… το σαλόνι… αποκλεισμένοι… τα παράθυρα και οι πόρτες σφραγισμένες… το κείμενο του Πινακουλάκη αναδεικνύει φοβίες, ανεκπλήρωτες επιθυμίες, απαισιοδοξίες, ευθύνες… η απόφαση… ο χρόνος κυλά… το ασημένιο κουτί κρύβει το θάνατο… ανοίγει… ένα κείμενο, το συμβόλαιο… το συμβόλαιο θανάτου… μερικοί το έχουν μόνο στα χέρια τους, άλλοι το διαβάζουν… το ζαρώνουν το πετάνε… το κουτί ανοίγει… στην αρχή τραγούδια χορεύουν… ο τελευταίος χορός… όλα γίνονται σαν σε μια γιορτή… η τελευταία γιορτή… η ταινία απομόνωσης, κλείνονται οι χαραμάδες από τα παράθυρα… το κουτί ανοίγει… η χαρτοταινία κάνει εκείνο τον χαρακτηριστικό θόρυβο… ο άντρας μοιράζει τα γλυκά.,.. ο θόρυβος του θανάτου… τα γλυκά του θανάτου… κάποιος σκέφτεται… κάποια δεν θέλει να φάει… τελικά το τρώει… τελικά ο άντρας της το βάζει με τη βία στο στόμα… αρχίζει και δρα… το κοινό διασχίζει τη σκηνή ανάμεσα στα πτώματα… ανάμεσα στη μπλε γραμμή…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. Μια φορά μόνο και ποτέ πια.

10ο ΟFFOFF ATHENS

13 και 14 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ BLUE NOTE

Μια φορά μόνο και ποτέ πια.

Ένα ζευγάρι που μιλά για έρωτα, ένα ζευγάρι μουσικών που μιλά για έρωτα, και μια αφηγήτρια που μιλά για έρωτα… ερμηνεία, μουσική, ποίηση… έστω για μια φορά και ποτέ πια… η Αλεξάνδρα Καραναστάση μέσα από την κίνηση και το λόγο εξομολογείται συναισθήματα… υμνεί τον έρωτα… η Χριστίνα Κωστέα πότε μέσα από μουσικά όργανα, πότε με απαγγελίες, πότε με πολύ τραγούδι, εξυμνεί τον έρωτα… η Σόνια Καλαϊτζίδου αφηγείται, παρεμβαίνει, εναρμονίζει τον έρωτα… ο Θεοφάνης Μιλλεούνης μέσα από την ερμηνεία, τη κίνηση και τον λόγο εισβάλλει στη καρδιά της γυναίκας… ο χορός τους αναγνωριστικός… ερωτικός… το φιλί… το φιλί γίνεται κίνηση… αρμονική κίνηση… κίνηση και σιωπή… περίπλοκη κίνηση… όπως ο ίδιος ο έρωτας… περίπλοκος, βίαιος… μια φορά δεν είναι αρκετή… μια περίοδος όμως;… και μετά ποτέ… η μια φορά δεν είναι στιγμιαία κατάσταση, είναι συγκεκριμένη κατάσταση, η μουσική… ο Λάμπης Ζαρόκωστας μέσα από ήχους «ντύνει» τον έρωτα… αλλάζει ντυσίματα, αλλάζει στάσεις, αλλάζει όργανα… χωρίς όμως να ξεφεύγει από τον έρωτα… η ποίηση του Rilke λειτουργεί εισαγωγικά… ακολουθεί το συναίσθημα… η ελεύθερη αφήγηση εναρμονίζεται με τη ερωτική μουσική, το ερωτικό τραγούδι, και με την κίνηση… έρωτας, η στιγμιαία εμπειρία δύο ανθρώπων… το στιγμιαίο κοινό βλέμμα… το στιγμιαίο άγγιγμα… έρωτας… η στιγμιαία ανάσα ζωής…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης

10o OFF-OFF ATHENS. Οι αδελφές Papin.

10ο ΟFFOFF ATHENS

12 και 13 Ιουνίου στο θέατρο Επί Κολωνώ.

ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Αδελφές Papin.

Δύο αδελφές, δυο γυναίκες, δύο γλώσσες… ελληνικά… γαλλικά… κίνηση… μουσική… ο φωτισμός δημιουργεί εκείνη την ατμόσφαιρα που… η αντρική φωνή σκιαγραφεί την ιστορία τους… ένα έγκλημα… δύο διαφορετικές σκηνοθετικές αισθητικές… η ανάκριση… ένας ανακριτής… δύο γυναίκες… δύο αδελφές… δύο διαφορετικοί χώροι… ένα έγκλημα… μια απολογία… δύο φωνές… οι αδελφές Papin… ενιαίος σκηνικός χώρος… ερωτήσεις… λιτές απαντήσεις… ένα έγκλημα… πρώτα το κουνέλι… μετά η μάνα και η κόρη… όλα έχουν γίνει με τη σωστή σειρά… ένα έγκλημα δύο γυναίκες… λιτές κινήσεις… απολογητικές κινήσεις… ο επιθεωρητής… ο χρόνος… ο σκηνικός χρόνος είναι το τώρα… είναι το τότε… ο επιθεωρητής είναι το τώρα… οι αδελφές είναι το τότε… η Μαίρη Άσπρου κινείται δείχνει… εκπαιδεύει… πιάνεις τα αυτιά… στρίβεις τον λαιμό… το κρατάς σφικτά… η Ανδρονίκη Αβδελιώτη υπακούει… πολλά κτυπήματα στο κεφάλι… μπήκατε από το παράθυρο… μετά βγάζεις τα μάτια… του κουνελιού… των θυμάτων… να μην δουν τον θάνατο… να μην δουν κατάματα τον δήμιο τους… εκείνες πάντα σιδερωμένες, ολόλευκα πουκάμισα… οι δυο τους ξαπλωμένες στο κρεβάτι…  οι δυο τους… δεν είναι απλά αδελφές… έκανε ότι της έλεγα… εκτελούσε εντολές… πες ναι!… θέλω να την δω… πες ναι!… βγάλε το πουκάμισό σου… πες ναι!… ένα έγκλημα… μας είδαν στο κρεβάτι… το κίνητρο του εγκλήματος… τα πλύναμε όλα… ο ανακριτής γράφει… ο Γιώργος Ανδράκης καταγράφει… ρωτά… έχεις μετανιώσει;… πες ναι!… όχι δεν μετάνιωσα…. πες ναι!… λιτές κινήσεις… έτσι έμαθαν… έτσι τους έμαθαν… στο μοναστήρι… διάβασα τη συνταγή του στιφάδου σ’ ένα βιβλίο… ο φωτισμός λευκός… στο βάθος προβάλλονται οι σκιές τους… ο έρωτας… ο έρωτας μεταξύ δύο γυναικών… πες ναι!… δεν έχουν μετανιώσει… η θανατική ποινή… με τον γαλλικό τρόπο… σε 10 χρόνια θα είμαι ελεύθερη… είναι ο μόνος που με φροντίζει… πες ναι!… τα μάτια τους στην ίδια ευθεία… τα βλέμματα απέναντι… ο επιθεωρητής κάνει ένα νεύμα και αποχωρεί.. αθόρυβα… το τώρα δεν υπάρχει πια… μένει το τότε.. πες ναι!… έχω συναντηθεί πολλές φορές με εκείνον τον άντρα… με φροντίζει… πες ναι!… ένα ερωτικό έγκλημα… ένα σκοτεινό έγκλημα… σκοτάδι…

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΥΦΟΣ

Στυλ Ροδαρέλης